استاد شهيد مرتضي مطهري كه روح معطر گلهاي بهاري رابا خود داشت دلها را به مهماني آفتاب ميبرد.مردي كه در طهارت روح و قوت ايمان وقدرت نطق بيان، كم نظير بود.

ايشان در مقدمه ي كتاب ارزشمند عدل الهي مينويسد:

هدف كلي درهمه ي نوشته هايم يك چيز بوده است و بس ،دين مقدس اسلام يك دين ناشناخته است.

طلبه هاي جوان او را به استادي مي شناختند كه در سال1331براي تدريس در دانشگاههابه تهران مهاجرت كرد پيش ازآن برخي از كتابها را در حوزه ي علميه قم درس داده بود. و باگذشت زمان افراد بيشتري او را از نزديك مي شناختندوبه جلوه هاي اخلاقيش دل مي بستند و همراه كاروان علم و دانش  به حركت در مي آمدند وهر روز با سرعتي روز افزون منازل بين راه را يك به يك پشت سر مي گذاشتند، اين كاروان در هر منزل بهره اي ودستاوردي را از آن خود كرده و به جوامع بشري ارزاني مي دارد  تا ابناي بشر به پشتوانه ي آن هر دم آسودگي بيشتري را تجربه كنند.

اگرمسيح مرده را زنده كرد معلم ملتي را احيا مي كند .